Webinar mantelzorg en levenstestament: maandag 19 december 2022

Steunpunt Mantelzorg van Koppel-Swoe organiseert op maandag 19 december van 19:30 tot 20:30 uur een webinar over mantelzorg en levenstestament. Tijdens deze online bijeenkomst geeft notaris Madeleine Hillen informatie over wat erbij komt kijken als je een levenstestament wilt laten opstellen.

Het laten opstellen van een levenstestament kan veel vragen oproepen. Hoe pak je het opstellen van een testament aan? Hoe doe ik dat als mijn zorgvrager zelf niet bekwaam is om dit te regelen? Wat zijn de kosten? Tijdens de webinar zal notaris Madeleine Hillen ingaan op wat in een levenstestament kan worden geregeld en waarom een levenstestament van belang kan zijn. Ook wordt er stil gestaan bij de vraag wat het als mantelzorger kan betekenen als je deze de taak krijgt van de belangenbehartiger. Er is voldoende ruimte voor vragen.

Na afloop van de webinar weten mantelzorgers onder andere meer over de inhoud van een levenstestament en de meerwaarde hiervan. Ook weten zij meer over wat er van ze verwacht wordt als ze besluiten om op te treden als belangenbehartiger van een partner, ouder of kennis.

Aanmelden voor de webinar kan door een email te sturen naar steunpuntmantelzorg@koppelswoe.nl

Steunpunt Mantelzorg
Steunpunt Mantelzorg is het aanspreekpunt voor mantelzorg in de gemeente Epe. Inwoners kunnen hier terecht voor onafhankelijk advies, informatie, ondersteuning en begeleiding. De webinar is een activiteit om de kennis onder mantelzorgers te vergroten.

Steunpunt Mantelzorg organiseert naast deze webinar nog meer activiteiten, ook voor jonge mantelzorgers. Meer informatie over ons aanbod vindt u op www.koppelswoe.nl

Leni de Jong genomineerd als vrijwilliger van het jaar 2022

Leni de Jong genomineerd als vrijwilliger van het jaar 2022 door het vrijwilligersplatform EpeDoet! Leni de Jong-Hazes heeft haar hart verpand aan de korfbalsport. Toen ze begin zeventiger jaren van de vorige eeuw van Leiden naar de Veluwe kwam en ontdekte dat er in de gemeente Epe een club in deze tak van sport ontbrak, stond ze mede aan de basis van Regio72.

Nu, vijftig jaar later, met de reünie nog vers in het geheugen, is ze nog altijd bij de vereniging betrokken. “Mijn man Rob en ik hebben samen met Kees Rijnsent en Corry van Valk het initiatief genomen. We gingen met een auto door Vaassen en riepen straat voor straat mensen op om aan korfbal te gaan doen. In betrekkelijk korte tijd hadden we veertig leden.

Ik heb tot 2007 het secretariaat vervuld. Samen met Rob deden we het wedstrijdsecretariaat erbij. Rob zat ook in de sportparkcommissie. Hij is helaas in 2003 overleden. Bij mijn terugtreden als secretaris werk ik benoemd tot Lid van Verdienste.

Ik doe nu onder andere kantinediensten, heb recent de lunch verzorgd tijdens de reünie en zet me in voor taken waar vraag naar is.”

Vakantiekamp
Korfbal en vrijwilligerswerk, het zit bij Leni in de genen. Haar dochter, schoonzoon en hun kinderen korfballen. Rob en zij waren in Leiden betrokken bij vakantiekampen, primair bestemd voor kinderen die niet op vakantie konden. “Rob en ik zijn er in de jaren zeventig mee begonnen. Het fenomeen bestaat nog steeds. Maar begrijp me goe. ik kook niet meer hoor.”

Vol enthousiasme vertelt ze over de eerste jaren op de Kouwenaar, de jaren dat het Ireneveld de thuishaven was en de verhuizing naar de Zichtstede in de wijk Oosterhof, gebeurtenissen waar ze nauw bij betrokken was. Over de goede samenwerking met handbalvereniging CVO, clubs die van elkaars accommodatie gebruik maken wanneer dat zo uitkomt.

Ze is blij dat de terugloop van het ledental door corona inmiddels is gecompenseerd met vooral nieuwe jeugdleden en ook de terugkeer van mannen, vrouwen, jongens en meisjes die Regio72 misten.

Cannenburch
Inmiddels is ze al een jaar of zeven suppoost bij kasteel de Cannenburch, waar ze zich onder meer ook in de winkel verdienstelijk maakt. “Ik wilde graag iets doen wat buiten de sportwereld lag. Het heeft me al met al heel erg geholpen in het verwerkingsproces na het overlijden van mijn man,

Het is oh zo belangrijk mensen om je heen te hebben. Je ervaart dat je niet de enige bent die met verlies, verdriet en zorg te maken krijgt. Ik wandel veel en vooral Regio is voor mij neen warm bad.””

Vergeten we niet de werkzaamheden die ze met een groep vrouwen verricht voor Sari in Oene. “De kledingwinkel als zodanig bestaat niet meer, maar we maken nu zogenaamde droomdekentjes voor kinderen die ziek zijn. Deze gaan bijvoorbeeld ook naar ziekenhuizen. Op de site kunnen de kinderen een keuze maken. Ze was eerder al een tijd vrijwilligster voor Komma in de educatieve hoek.

“Och, het past gewoon in mijn denkbeeld over vrijwilligerswerk. Het is in het belang van de maatschappij, maar ook in het belang van jezelf.”

Jaarlijks worden er twee vrijwilligsprijzen uitgereikt in de gemeente Epe, namelijk ´De vrijwilliger van het jaar´-prijs en de Jo Post prijs. Voor de ‘Vrijwilliger van het jaar’ worden elk jaar acht vrijwilligers genomineerd. Na de nominatie volgt een interview waarin de genomineerde vertelt wat hij/zij doet als vrijwilliger en mag een groep vrijwilligers voorgedragen worden voor de Jo Post prijs. Deze prijs wordt jaarlijks rond 8 december, de Dag van de Vrijwilliger, uitgereikt aan een groep vrijwilligers.Tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe wordt bekend gemaakt wie de ‘Vrijwilliger van het jaar’ is geworden.

De vrijwilligers prijzen is een samenwerking tussen Persburo van der Veen, gemeente Epe en Koppel-Swoe/EpeDoet!

’Gebiedsgericht werken doe je met elkaar’

Gebiedsregisseur. Voor veel Epenaren is dat een onbekende functieomschrijving. Daarom vonden we het een goed moment om Linda Brouwer, één van de gebiedsregisseurs van Koppel-Swoe in de gemeente Epe, uit te laten leggen wat ze nu precies doet. Ze wandelt letterlijk door haar werkagenda voor een uitgebreide toelichting.

Maar eerst begint ze met een algemene inleiding. “Ik werk als gebiedsregisseur in Vaassen en Emst. Die functienaam roept bij veel mensen vragen op. Ik leg regelmatig uit wat ik precies doe. Dat doe ik overigens graag. Het hoort bij mijn werk en het is ook een manier om met mensen in gesprek te raken.”

Welzijnsdriehoek

“Het begint met een veelzeggende tekening”, vertelt Linda. “Een driehoek waarbij ik de gebiedsregisseur, de sociaal werkers en het Huis van de Buurt op de drie punten plaats.” Midden in deze driehoek staat een poppetje. “Dat is de inwoner van de gemeente Epe”, vervolgt ze. “Als gebiedsregisseur van Koppel-Swoe heb je een kort lijntje met de gemeente en met andere organisaties. Ook sociaal werkers hebben hun eigen netwerk. Het Huis van de Buurt is de plek waar we in ieder gebied van de gemeente sociaal werk uitvoeren. Dit doen we samen met vrijwilligers en onze samenwerkingspartners. Door sterk met elkaar in verbinding te staan, haal en breng je informatie over allerlei onderwerpen. Zo sta je écht in verbinding met de wijk, met het gebied. Je inventariseert wat de inwoner signaleert, waar de inwoner behoefte aan heeft. En probeert samen tot een oplossing te komen.”

Als het aan Linda had gelegen was ‘wijkwerker’ misschien wel een betere functieomschrijving geweest. “Die omschrijft nog kernachtiger wat ik doe. Ik doe mijn werk letterlijk in de wijk. Ik spreek bewoners en organisaties, sta met hen in contact en probeer te verbinden waar nodig. De behoefte van de inwoner staat dus centraal. Ik stimuleer en ondersteun inwoners tot eigen initiatief. En wanneer het beleidsvraagstukken betreft, dan zoek ik contact met de desbetreffende gemeenteambtenaar.”

Gebiedsgericht werken

Ze vervolgt het gesprek door een willekeurige greep uit haar werkagenda te doen. Elke maandag maakt Linda deel uit van een overleg met het zogenaamde gebiedsteam Emst/Vaassen. “Dat is een groep van Koppel-Swoe-collega’s (onder andere Heel Epe Beweegt, JOGG-regisseur, jongerenwerkers, EpeDoet!, Steunpunt Mantelzorg, de coördinatoren van onze Huizen van de Buurt en andere sociaal werkers) die samen bespreken welke vragen er in de twee dorpen spelen. Het zijn signalen van inwoners, van samenwerkingspartners en van ambtenaren van de gemeente Epe.” Die signalen kunnen met de leefomgeving van inwoners te maken hebben. Maar soms zijn het ook individuele vragen. “Op dit moment krijgen we veel te horen dat er zorgen zijn over de eigen portemonnee, de hoge kosten van energie en eenzaamheid.

Een concreet voorbeeld? “Ik hoorde dat de gemeentes Epe en Heerde samen met Triada en het Regionaal Energieloket in oktober een online bijeenkomst wilden houden over energie besparen. Geweldig! Alleen is het wel zo dat een groot deel van de groep waarvoor deze informatie bedoeld is, vrij zeker niet gaat inloggen. Veel oudere Epenaren of nieuwkomers hebben geen computer. We hadden daarom geregeld dat er in vier Huizen van de Buurt in de gemeente Epe een beamer stond waar buurtbewoners deze bijeenkomst samen konde bekijken. Op elke plek is iemand van Het Formulierenteam van Koppel-Swoe en een energiecoach van de gemeente aanwezig om in te kunnen gaan op individuele vragen.”

En zo maken we van beleid maatwerk. Soms is het heel simpel en logisch, vervolgt Linda.

De meerwaarde van gebiedsgericht werken

“Ons werk moet er mede voor zorgen dat de inwoners van de gemeente zich gehoord voelen. Je bent er voor elkaar, toch? Maar ook dat inwoners moeten beseffen dat je zelf een grote rol hebt in je eigen leefomgeving. Dus bel ons of loop binnen bij de inloopuren van een Huis van de Buurt, waar wij en meerdere maatschappelijke organisaties aanwezig zijn om vragen uit de buurt te beantwoorden. Wij hebben die signalen uit de praktijk nodig. Om die informatie uiteindelijk te verbinden en (soms) mee te kunnen nemen naar plekken waar er strategische besluiten genomen worden. Dat is de meerwaarde van gebiedsgericht werken. Want gebiedsgericht werken doe je met elkaar.”

Huis van de Buurt: de plek in de buurt voor iedereen

Huis van de Buurt. Het is voor de meeste inwoners van de gemeente Epe een nieuwe term die samenhangt met al bekende gebouwen. Sociaal werker Fabienne Zoetbrood legt in dit stuk uit wat het precies inhoudt, wie er welkom is en waar je zoal een Huis van de Buurt kunt vinden. “Alles draait om het woord ontmoeten. Iedereen is welkom. Epenaren uit alle dorpen moeten weten dat ze in ieder Huis van de Buurt terecht kunnen voor ontmoeting, activiteiten, informatie en advies over welzijn, wonen en zorg. Het Huis van de Buurt is dé plek voor iedere buurt. Een huis van én voor iedereen in de buurt.”

Een Huis van de Buurt is een centrale ontmoetingsplek in een buurt. Soms is een Huis van de Buurt een heel gebouw, soms is het een plek binnen een gebouw. “Buurtbewoners ontmoeten elkaar, doen mee aan één van de activiteiten, zijn zelf als vrijwilliger actief en komen voor informatie en advies”, begint Fabienne te vertellen. “Huis van de Buurt Triton is een goed voorbeeld. Het bevindt zich in het onlangs heropende Triton-gebouw aan de Jasmijnstraat 36 in Vaassen. In de buurt is de term al perfect ingeburgerd. Sinds de officiële heropening zien we veel meer verschillende mensen en doelgroepen in dit gebouw komen.”

Ontmoeten, activiteiten, informatie en advies

Daar waar buurtgenoten eerst misschien minder snel in dit gebouw naar binnenstapten, omdat men dacht dat het een jongerencentrum was, is inmiddels bij veel meer Vaassenaren duidelijk geworden wat je zoal in Huis van de Buurt Triton kunt doen, aldus de sociaal werker van Koppel-Swoe. “Een wekelijkse Buurtkoffie, Conversatieles voor nieuwkomers, samen koken, samen eten, de activiteiten van wijkvereniging Oosterhof, muzieklessen van Cultuurplein, spreekuren van Vérian, CJG, MEE Veluwe of Triada: dit is een bruisende ontmoetingsplek waar buurtgenoten samenkomen.” Maar het is ook een laagdrempelige plek in jouw buurt waar je terecht kunt voor al je vragen. “Een Huis van de Buurt is het basisingrediënt om een hechte buurt te vormen.”

Waar is er een Huis van de Buurt?

Bloemfontein aan de De Wetstraat 12 in Vaassen is ook zo’n Huis van de Buurt. Of de Hezebrink aan de Dominee van Rhijnstraat 69 in Emst, Balai Pusat aan het Kouwenaarspad 30 in Vaassen, het Kulturhus EGW aan de Eper Stationsstraat 25 en het Kulturhus aan de Dorpsstraat 14-16 in Oene. “Dit zijn stuk voor stuk locaties of ruimtes in een gebouw die we Huis van de Buurt noemen”, aldus Fabienne. Een overzicht van onze Huizen van de Buurt vind je op deze pagina.

Samenwerken ontzettend belangrijk

Belangrijk om daarbij aan te vullen, vindt Fabienne, is dat Koppel-Swoe het Huis van de Buurt nadrukkelijk openstelt voor andere organisaties en nauw met hen samenwerkt. “Het Huis van de Buurt is echt een onderdeel van gebiedsgericht werken . Naast ontmoeting en activiteiten komen inwoners makkelijk en laagdrempelig aan informatie en advies over welzijn, zorg en wonen. Verschillende organisaties, zoals Triada, CJG, Vérian, Taalpunt, Lucrato en trajectregisseurs van de gemeente, houden inloopuren in een Huis van de Buurt. Zo staan we als organisaties écht dicht bij de buurtbewoners. We zoeken er nadrukkelijk naar verbinding. Gebiedsgericht werken gebeurt in én vanuit een Huis van de Buurt.”

De Kledingbank in Huis van de Buurt Bloemfontein is een prachtig voorbeeld van een geslaagd veelzijdig project. Fabienne: “Het is een plek waarin inwoners gratis kleding kunnen uitzoeken, waar buurtbewoners even binnenlopen voor een praatje, mensen werkervaring opdoen en andere inwoners de taal oefenen en gemakkelijk sociale contacten opdoen.”

Huis in de buurt is dé plek in de buurt. Voel je welkom!

Ook binnen de wijkgebouwen op de Vegtelarij en de Burgerenk in Epe is een Huis van de Buurt georganiseerd. Even samen koffie drinken, sjoelen of een kaartje leggen. “Wil je binnenlopen met een opmerking over de overlast in je straat? Voel je welkom. Ervaar je frustratie of ben je zenuwachtig vanwege je hoge energierekening? Meld het tijdens het inloopuur waar alle partijen in het gebouw aan meewerken. Heb je een vraag over het invullen van je belastingformulier? Schakel dan Het Formulierenteam in.”

Het Huis van de Buurt moet voor iedereen ‘een thuis’ zijn, besluit Fabienne veelzeggend. “Er wordt van alles voor én uiteindelijk ook dóór de inwoners van de gemeente Epe georganiseerd. Benieuwd geworden? Loop gerust eens binnen en kom zelf eens ervaren hoe het is in een Huis van de Buurt.”

Huis van de Buurt

Jan Tellegen genomineerd als vrijwilliger van het jaar bij Epe Doet!

Jan Tellegen rolde door afwijking aan beide heupen van de ene operatie in de andere, van de ene langdurige revalidatie in de volgende. Het belette hem niet om met al die fysieke beperkingen zijn nek uit te steken als vrijwilliger. Een aangrijpend verhaal van een doorzetter die zich naar eigen zeggen niet als een krakkemikkige kerel in de hoek laat zetten, maar van het leven maakt wat er van te maken valt.

Het relaas van een verpleegkundige die stukje bij beetje zijn baan moest opgeven, van -letterlijk en figuurlijk- vallen en opstaan. Tegen de eeuwwisseling voltrok zich het onvermijdelijke, een eerste operatie met als nasleep maandenlange revalidatie. Dat herhaalde zich bij een tweede heupcorrectie. Jan: “Dat hele proces kun je gelijk schakelen met topsport. Het vergt geestelijk en lichamelijk het uiterste. Mijn eigenlijke werk kon ik vergeten; het werd een vlucht naar een administratief alternatief. Ada en ik werkten beide parttime. Dat vergde veel improvisatie in een gezin met vier jonge kinderen. We vielen financieel buiten allerlei regelingen. Dankzij de steun van familie, vrienden en kennissen, het intensieve sociale netwerk, zijn we door die periode heen gekomen.”

Tegenslag
Maar de weg naar de toekomst bleek geplaveid met nieuwe tegenslagen. Jan: “Ik kon in de verpleegkunde niet meer verder. In het bakhuis achter de oude Landbouwschool stortte ik me als vrijwilliger op dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking. Zo bleef de structuur behouden, totdat de locatie daar werd gesloten en ik in een diep gat viel. Een hersenbloeding wierp me verder achteruit. De huisarts en de stichting Mee hebben ervoor gezorgd dat ik zelf in de dagbesteding terecht kwam. Dat voltrok zich bij de stichting Siva, een activiteitencentrum in Teuge, waar ik leerde tekenen, schilderen en houtbewerken. Weer kwam er een kink in de kabel. De taxivergoeding verviel. Mijn vader heeft me daarna nog een paar jaar van en naar Teuge gebracht.”

Doorzetter
Tellegen maakte in Teuge indruk met zijn grote doorzettingsvermogen. “Ik werd benoemd in de kunstcommissie. We organiseren exposities in de sfeer van kunstuitingen met een verhaal. Zo kwamen we er ook mee in het Kulturhus in Oene terecht. Daar ben ik gevraagd om mee te draaien in het beheer. Ondanks nog weer twee heupoperaties en de daarmee samenhangende lichamelijke beperking heb ik een diploma voor het werken in de bardienst en een brevet reanimatie behaald. Ik maak me verdienstelijk met behandeling post, het verzorgen van planten, controle van sanitaire blok, helpen in de tuin, koffie zetten enzovoort. Door corona is dat allemaal op een wat lager pitje gekomen, maar in het najaar hopen we daar weer mee verder te kunnen.

Als kind ben ik betrokken bij het kerkelijk verenigingsgebouw De Ark. Daar draag ik naar vermogen bij aan de werkzaamheden van de tuinploeg.”

Nare val
Door de heupoperaties en vooral het langdurige revalideren zat er voor hem de laatste jaren geen vakantie in Jan: “Ada moest er een paar dagen alleen op uit. Haar werk in de zorg naast de huishouding en de steun aan mij is met geen pen te beschrijven. Vorige maand konden we dan eindelijk samen een weekje naar Limburg. Viel ik daar van de fiets en brak mijn bovenbeen. Ik zit nu voor 12 weken vast aan de rolstoel. Daarna stapje voor stapje werken aan herstel. Ik moet stabieler worden. Een tijdje geleden kreeg ik een beleving, waarbij de warmte van mijn benen omhoog trok. De volgende dag kon ik weer recht vooruit met de rollator. Een klein wonder. Daar houd ik me aan vast. Ik leid vanaf mijn 38^ste een leven van vallen en opstaan. Het is zo fijn dat ik met al mijn ongemak toch wat terug kan doen voor de maatschappij, voor alle lieve mensen die me omringen, een aantal vanaf de lagere school. Ik ben een positief ingesteld mens.”

Jaarlijks worden er twee vrijwilligersprijzen uitgereikt in de gemeente Epe, namelijk ´De vrijwilliger van het jaar´-prijs en de Jo Post prijs. Voor de ‘Vrijwilliger van het jaar’ worden elk jaar acht vrijwilligers genomineerd. Na de nominatie volgt een interview waarin de genomineerde vertelt wat hij/zij doet als vrijwilliger en mag een groep vrijwilligers voorgedragen worden voor de Jo Post prijs. Deze prijs wordt jaarlijks rond 8 december, de Dag van de Vrijwilliger, uitgereikt aan een groep vrijwilligers. Tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe wordt bekend gemaakt wie de ‘Vrijwilliger van het jaar’ is geworden.

Hulp nodig bij de organisatie van Burendag?

Op 24 september is het Burendag. De dag om iets leuks samen met je buren te ondernemen. Wat heeft jouw buurt nodig? Wil je iets opknappen? Of iets organiseren? Een buurtbarbecue, een workshop? Tegelwippen? Bloemen poten? Heb je geld nodig voor je plannen? Kijk dan voor meer informatie en inspiratie op www.oranjefonds.nl/burendag. Ook lees je daar of je in aanmerking komt voor een subsidie van maximaal € 350.

Hulp nodig?

Wil je de plannen of ideeën voor je buurt bespreken met één van de gebiedsregisseurs? Bel of mail ons:

Gebiedsregisseur Vaassen-Emst: Linda Brouwer l.brouwer@koppelswoe.nl of 06-36 35 37 74

Gebiedsregisseur Epe-Oene: Hans van Zwolle h.vanzwolle@koppelswoe.nl of 06-53 87 20 00

Of kom langs bij een Huis van de Buurt. Op verschillende plekken in de gemeente Epe zijn we aanwezig. We denken graag met je mee en/of helpen je met je aanvraag.

Epe – BuurthuisVegtelarij, Europalaan 48 – tijdens inloopuur op alle woensdagen van 15.00 -16.00 uur

Emst – De Hezebrink – 26 juli van 10.00-12.00 uur

Oene – Kulturhus Oene, Dorpstraat 14-16, tijdens inloop uur elke vrijdag op de oneven weken van 9.30-11.00 uur

Vaassen– Triton – 20 juli van 10.00-12.00 uur

Vaassen – Bloemfontein – 28 juli van 10.00-12.00 uur

Vaassen – Balai Pusat – 11 augustus van 10.00-12.00 uur

Overzicht Oene