De eerste Beursvloer-match is een feit

De eerste Beursvloer-match is een feit. Bijsterbosch Schoonmaakdiensten is met een hoogwerker naar stichting Ontmoeting Epe gegaan. Daar hebben ze geholpen met het legen van de dakgoten van het pand. In ruil hiervoor volgt nog een verrassing van stichting Ontmoeting Epe. Met recht een mooi moment: dit is de eerste match die via dit initiatief van EpeDoet! gemaakt is.

In Epe biedt Ontmoeting vanuit haar locatie een woonplek aan cliënten die extra zorg nodig hebben; zorg op maat. Ontmoeting stelde aan EpeDoet! de vraag of ze via een andere partij een hoogwerker konden gebruiken om de dakgoten van hun hoge pand schoon te maken. Met die vraag heeft de projectgroep van de Beursvloer, Bijsterbosch Schoonmaakdiensten uit Epe benaderd. Die waren gelijk enthousiast en wilden hier graag aan meewerken. Samen hebben ze contact gehad over deze match en dit nader afgestemd.

In oktober kwam Herold Bijsterbosch bij Ontmoeting Epe met de hoogwerker. Hier heeft hij ook zelf geholpen om de dakgoten te legen. Ontmoeting Epe gaat vervolgens iets terug doen. Ze verrassen Herold van Bijsterbosch Schoonmaakdiensten met een artikel dat door bewoners is gemaakt in de houtwerkplaats of een heerlijke zelfgemaakte taart door een bewoner. Zo doen de twee partijen allebei iets voor elkaar en is de match rond.

EpeDoet! realiseert via de Beursvloer matches met gesloten beurs tussen bedrijven en stichtingen en verenigingen. Het gaat om matches rondom kennis, diensten en/of producten. Een stichting of vereniging kan een vraag stellen aan EpeDoet! De projectgroep van de Beursvloer gaat dan gericht bedrijven benaderen om te kijken of ze hier iets in kunnen en willen betekenen. Hierin is altijd sprake van wederkerigheid, dus er wordt ook iets terug gedaan voor het andere bedrijf. Daar ze samen vorm aan.

Hebben jullie ook een vraag?
Vragen voor de Beursvloer kunnen het hele jaar door aan EpeDoet! gesteld worden. Heeft jouw stichting of vereniging ook een eenmalige vraag waar een bedrijf iets in kan betekenen? Neem vooral contact met ons op via email epedoet@koppelswoe.nl of tel.: 0578 67 67 67.

Greet van der Zaan genomineerd

Het signaal is niet mis te verstaan. De tekst bij de voordeur van Greet van der Zaan aan de Prinsenkamp in Vaassen maakt je duidelijk dat je hier ‘Drents mag praoten’. Dat heeft alles te maken met haar Drentse roots. Tot onze geruststelling heeft ze inmiddels het Veluws, dat niet zo heel veel afwijkt, ook aardig onder de knie.

Interesse
Greet staat bekend als een vrouw die een brede interesse heeft. Ze is hard op weg  om een mijlpaal van een halve eeuw vrijwilligerswerk invulling te geven.
“Ik ben er vrijwel onmiddellijk na onze verhuizing naar Vaassen (1978 redactie) mee begonnen. Het is me wel een beetje met de paplepel ingegoten hoor, want mijn ouders waren op verschillend vlak actief in de scouting.

Ik werd door de Nederlands Hervormde gemeente benaderd om mensen die dat nodig hebben te bezoeken. Dat heb ik 45 jaar gedaan.
Van het een kwam het ander, zoals het voeren van de ledenadministratie, de redactie van het kerkblad en de zogenaamde Zondagsbrief van de kerk, die laatste twee samen met een collega. Deze dingen doe ik nog steeds.”

Open
Dat is niet zo vanzelfsprekend als je denkt, haar echtgenoot werd geraakt door Alzheimer. “Ik ben vijf jaar intensief mantelzorger voor hem geweest. Helaas was dat in het voorjaar niet langer verantwoord in de thuissituatie. Hij wordt sinds mei liefdevol verpleegd in Viattence locatie De Nieuwe Antoniehof. Had een fantastische casemanager.

Mijn man en ik zijn er steeds open over geweest met als voordeel dat mensen er nu met mij over willen/durven praten.

Je krijgt uiteraard veel te verwerken; bent er nog steeds primair voor je echtgenoot, maar ik heb daarnaast al vrij spoedig weer mijn vleugels uitgeslagen door  de sociale contacten inhoud  te geven en tijdens de vakantie  in m’n uppie te fietsen in Drenthe.

Veelzijdig
Overigens had ze ondertussen ook diverse andere zaken opgepakt, zoals  de betrokkenheid bij het uitvoeren van aangepaste vakantie van de PKN (Protestantse Kerk Nederland) in het Roosevelthuis in Doorn.

Dat doet ze al vijftien jaar. Liefst 33 jaar zette ze zich in voor de in 2019 opgeheven Wereldwinkel in Vaassen, waar ze wisselend het voorzitterschap vervulde, de publiciteit verzorgde , de inkoop voor haar rekening nam en winkeldiensten draaide.

Ze was taalcoach van  een Koerdisch Irakese  familie en maakte die wegwijs in de Nederlandse maatschappij. Daar ontstond een warme vriendschap uit.

Vier jaar gaf ze zich aan het Hospice. “Door de ziekte van mijn man moest ik daarmee stoppen. Dit werk geeft je zoveel. Ik voel zo af en toe de neiging om er weer in te stappen, maar moet na de hectische jaren weer even wat op adem komen.”

Haar advies: onderneem iets in een nieuwe gemeenschap. “Het is de kortste slag om je thuis te voelen.”

Henk van Essen genomineerd

Dit is de zevende bijdrage in de serie Vrijwilliger van de Maand. De Vrijwilliger van het Jaar wordt bekend gemaakt tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente begin januari.

Hij is zonder meer de spil van de volkstuin Hoge Land. Iedereen die daar bij betrokken is weet dan onmiddellijk dat we het over Henk van Essen hebben. De man die de tuin aan de Schotweg op orde houdt, iedereen daar helpt die minder handig is in het onderhoud en dat ook nog eens paart aan mantelzorg voor zijn vrouw, die lijdt aan multiple sclerose.

Het is bij die twee een kwestie van goed samenspel, want zij doet nu de administratie wat Henk na een herseninfarct minder goed afgaat.

Als we hem vragen hoeveel uren per week hij in de tuin doorbrengt dan zegt hij aarzelen: ik denk wel twintig.

Waarop zijn vrouw inhaakt met de mededeling: die ben je er soms al in twee dagen! Gevolgd door een groot compliment voor liefdevolle verzorging.

Opa

Geboren met groene vingers?
“Ik ben geboren in Voorthuizen en mijn opa was het grote voorbeeld. Hij had een heel grote tuin, die hij helemaal met de hand omspitte. De hele familie kreeg van hem groente en bloemen. Hij was hofleverancier voor dahlia’s bij het jaarlijkse corso.

Ik kwam er als het maar even kon en hielp een beetje mee. Eenmaal in Epe ben ik vrijwel onmiddellijk lid geworden van de volkstuinvereniging, die toen nog op een andere locatie was gevestigd. Inmiddels zit ik 35 jaar in het bestuur.”

Toezicht
Van Essen had een groot aandeel in de aanleg van de tuin op de huidige locatie, is daar dagelijks aanwezig om de eigen tuin te verzorgen en anderen te helpen. Hij zorgt er samen met zijn compagnon Scholten voor dat het complex heel mooi oogt, knipt heggen en  graskanten. Met zijn zonnig humeur is hij een bron van inspiratie voor de tachtig leden. Samen zien ze er op toe dat de leden er geen zooitje van maken. Hij bezoekt regelmatig elders complexe en gruwelt als hij onkruid ziet, zo hoog, dat de eigenaar van een lap grond er zich achter kan verschuilen….

Wensen
Er is een aantal mensen met een Syrische, Turkse of andere buitenlandse afkomst lid.

Henk: “Ik sta ze bij met raad en daad. Och, het klinkt nogal eens vaak in de streektaal van: wi-j dat ok veur mien doen? Ook bij mij in de buurt hoor. Met alle plezier. Je vroeg me of we ook wensen hebben?

Jazeker, een goede omheining is er één van. We hopen dat de gemeente ons daarvoor vergunning kan geven. Dassen uit een tegenover gelegen burcht vernielen het gras. Ook zouden we graag stroom op de tuin hebben en een goede ruimte om materieel op te bergen. Daarvoor moeten we nu over de grond kruipen om het in een laag hokje op te slaan. Binnenkort een nieuwe waterleiding. We hebben onlangs het seizoen afgesloten. Bij mij gaat het nog even door met het oogsten van prei, boerenkool en andijvie.

En dan is het al zo weer tijd voor het bemesten.

De leden beginnen met een stuk van 50 m2. Dan kunnen ze ervaren of het echt iets voor ze is.”

Sociaal
Het zal niet verbazen dat de tuin thuis aan het Struikstuk er prachtig bij ligt.

“We kunnen nu niet meer op vakantie. Dan maak je het in en om je huis zo gezellig en fleurig mogelijk.

En om met de volkstuin af te sluiten: daar maak je vrienden. Het verrijkt ons leven”, klinkt het slotakkoord van Henk.

Vrijwilliger Willy vertelt over Veluwse Voedseltuin Epe

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Willy. Ze is als vrijwilliger actief bij de Veluwse Voedseltuin in Epe. Wat gelijk opvalt? Haar passie en plezier. “Dit is een plek waar je heel flexibel aan de slag kunt gaan!”

Willy vertelt vervolgens over de preien die net zijn geoogst. “Die gaan meteen de groentetassen in die zo opgehaald worden!” Vervolgens kijkt ze vol liefde naar de prachtige zonnebloemen met de vele bijen. ”De meloenen zijn ook rijp. Ze zijn heerlijk dit jaar!” Met het enthousiasme zit het wel goed hier.

Willy strijkt neer in de schaduw aan de rand van de Veluwse Voedseltuin. In de kas en in de tuin zijn mensen samen aan het werk. Er zijn vandaag groentetassen gemaakt die worden opgehaald. Ook staat er een kraam aan de weg waar mensen groenten kunnen kopen. Hierdoor is er, naast onderling contact, ook contact met mensen die groente komen halen. “Dat vind ik erg leuk.”

Geen eigen moestuin meer
Vroeger had Willy thuis een eigen moestuin. Daar is haar passie voor tuinieren begonnen. Inmiddels is ze alweer vier jaar als vrijwilliger bij de Veluwse Voedseltuin actief. Al is ervaring hier helemaal niet nodig. Ook zonder ervaring ben je welkom. Willy vertelt: “Vince is onze tuinder en projectleider en hij begeleidt de Veluwse Voedseltuin in de werkzaamheden het jaar rond; hij leert ons veel over het tuinieren. We werken hier volledig ecologisch.”

Willy is elke dinsdag bij de Veluwse Voedseltuin te vinden. Regelmatig gaat ze gedurende de week ook ’s avonds nog even langs om wat in de tuin te werken. “Je kan komen wanneer je wilt en het uitkomt”, aldus Willy. De Veluwse Voedseltuin is een plek waar je heel flexibel aan de slag kan gaan, vertelt ze. “Want in de tuin is altijd wel wat te doen. Het onkruid groeit soms nog harder dan de groente. Het werk is nooit af. Maar ook belangrijk om te weten: niks moet”, zegt Willy.

Stilte, rust en zwaar werk
Dat Willy hier met veel plezier vrijwilliger is, is wel duidelijk. Waarom ze hier zo op haar plek zit? “Het is heel leuk en gezellig. Je bent hier in ‘the middle of nowhere’ aan het werk: stil en rustig.” Ze ziet zelfs wel eens reeën lopen vanaf de tuin.

Het is soms best zwaar, maar ook heel ontspannend. Willy vertelt: “Het werken in de tuin kost energie. Dit kan dus best intensief zijn. Je bent vooral heel lekker bezig, leert veel en het is leuk.” Die gezelligheid is terug te zien in de onderlinge dynamiek en het contact tussen de vrijwilligers. Willy vult nog aan: “Je mag ook zelf groenten mee naar huis nemen. Heerlijk natuurlijk, al doe ik het daar niet voor.” 

Is dit iets voor jou?
De Veluwse Voedseltuin in Epe is op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Wil jij hier ook aan de slag? Kom gewoon eens langs! Meer informatie over deze vacature vind je via www.epedoet.nl/vacatures.