Jo Postprijs gaat naar VoorleesExpress

De Voorlees Express gemeente Epe werd winnaar van de 37^ste editie van de Jo Postprijs. De groep werd ermee verrast tijdens een reguliere bijeenkomst over logopedie. Het bijbehorende kunstwerk, de oorkonde en de bloemen werden uitgereikt aan coördinator Mariska van Elst.

De Postprijs werd in 1989 voor het eerst uitgereikt aan een vereniging/instelling/organisatie die zich in een jaar verdienstelijk maakt voor de samenleving. Het gebeurde jarenlang in aanwezigheid van de vrouw die bij haar afscheid van het vele werk in de Hoge Weerd de prijs naar zich vernoemd kreeg. Welzijnsorganisatie Koppel/Swoe en Persburo Dick van der Veen hebben haar werk voortgezet met steun van de gemeente Epe. Die stelt de prijzen beschikbaar en verricht door een collegelid de uitreiking. Omdat wethouder Gert van den Berg verhinderd was nam interviewer Dick van der Veen die taak over.

“Deze groep springt er volgens de jury uit door de tijd en de energie die ze steekt in het verbeteren van de leesvaardigheid van kinderen van voornamelijk gezinnen van buitenlandse afkomst.”, liet hij weten.

Nominaties

De vijftien vrijwillige medewerkers krijgen de namen van de kinderen die bijgespijkerd dienen te worden door van het basisonderwijs. Ze bezoeken deze wekelijks thuis. De nominatie was dit keer afkomstig van Hanneke Lang uit Vaassen. Zij is vanaf 2016 bij de Voorlees Express betrokken. Deze werd in 2014 opgericht. Hanneke deelde met bloemen mee in de vreugde.

De kandidaten voor de Jo Postprijs worden ingestuurd door de acht kandidaten voor der Vrijwilligersprijs. Een jury bestaande uit de vertegenwoordigers van de vier dorpen maakt daaruit een keuze. In verband met Corona vond in 2020 geen uitreiking plaats.

Bijschrift

De deelnemers van de Voorleesexpress met enkele juryleden en de interviewer.
Mariska van Elst krijgt de prijzen uitgereikt door Dick van der Veen.

De eerste Beursvloer-match is een feit

De eerste Beursvloer-match is een feit. Bijsterbosch Schoonmaakdiensten is met een hoogwerker naar stichting Ontmoeting Epe gegaan. Daar hebben ze geholpen met het legen van de dakgoten van het pand. In ruil hiervoor volgt nog een verrassing van stichting Ontmoeting Epe. Met recht een mooi moment: dit is de eerste match die via dit initiatief van EpeDoet! gemaakt is.

In Epe biedt Ontmoeting vanuit haar locatie een woonplek aan cliënten die extra zorg nodig hebben; zorg op maat. Ontmoeting stelde aan EpeDoet! de vraag of ze via een andere partij een hoogwerker konden gebruiken om de dakgoten van hun hoge pand schoon te maken. Met die vraag heeft de projectgroep van de Beursvloer, Bijsterbosch Schoonmaakdiensten uit Epe benaderd. Die waren gelijk enthousiast en wilden hier graag aan meewerken. Samen hebben ze contact gehad over deze match en dit nader afgestemd.

In oktober kwam Herold Bijsterbosch bij Ontmoeting Epe met de hoogwerker. Hier heeft hij ook zelf geholpen om de dakgoten te legen. Ontmoeting Epe gaat vervolgens iets terug doen. Ze verrassen Herold van Bijsterbosch Schoonmaakdiensten met een artikel dat door bewoners is gemaakt in de houtwerkplaats of een heerlijke zelfgemaakte taart door een bewoner. Zo doen de twee partijen allebei iets voor elkaar en is de match rond.

EpeDoet! realiseert via de Beursvloer matches met gesloten beurs tussen bedrijven en stichtingen en verenigingen. Het gaat om matches rondom kennis, diensten en/of producten. Een stichting of vereniging kan een vraag stellen aan EpeDoet! De projectgroep van de Beursvloer gaat dan gericht bedrijven benaderen om te kijken of ze hier iets in kunnen en willen betekenen. Hierin is altijd sprake van wederkerigheid, dus er wordt ook iets terug gedaan voor het andere bedrijf. Daar ze samen vorm aan.

Hebben jullie ook een vraag?
Vragen voor de Beursvloer kunnen het hele jaar door aan EpeDoet! gesteld worden. Heeft jouw stichting of vereniging ook een eenmalige vraag waar een bedrijf iets in kan betekenen? Neem vooral contact met ons op via email epedoet@koppelswoe.nl of tel.: 0578 67 67 67.

Greet van der Zaan genomineerd

Het signaal is niet mis te verstaan. De tekst bij de voordeur van Greet van der Zaan aan de Prinsenkamp in Vaassen maakt je duidelijk dat je hier ‘Drents mag praoten’. Dat heeft alles te maken met haar Drentse roots. Tot onze geruststelling heeft ze inmiddels het Veluws, dat niet zo heel veel afwijkt, ook aardig onder de knie.

Interesse
Greet staat bekend als een vrouw die een brede interesse heeft. Ze is hard op weg  om een mijlpaal van een halve eeuw vrijwilligerswerk invulling te geven.
“Ik ben er vrijwel onmiddellijk na onze verhuizing naar Vaassen (1978 redactie) mee begonnen. Het is me wel een beetje met de paplepel ingegoten hoor, want mijn ouders waren op verschillend vlak actief in de scouting.

Ik werd door de Nederlands Hervormde gemeente benaderd om mensen die dat nodig hebben te bezoeken. Dat heb ik 45 jaar gedaan.
Van het een kwam het ander, zoals het voeren van de ledenadministratie, de redactie van het kerkblad en de zogenaamde Zondagsbrief van de kerk, die laatste twee samen met een collega. Deze dingen doe ik nog steeds.”

Open
Dat is niet zo vanzelfsprekend als je denkt, haar echtgenoot werd geraakt door Alzheimer. “Ik ben vijf jaar intensief mantelzorger voor hem geweest. Helaas was dat in het voorjaar niet langer verantwoord in de thuissituatie. Hij wordt sinds mei liefdevol verpleegd in Viattence locatie De Nieuwe Antoniehof. Had een fantastische casemanager.

Mijn man en ik zijn er steeds open over geweest met als voordeel dat mensen er nu met mij over willen/durven praten.

Je krijgt uiteraard veel te verwerken; bent er nog steeds primair voor je echtgenoot, maar ik heb daarnaast al vrij spoedig weer mijn vleugels uitgeslagen door  de sociale contacten inhoud  te geven en tijdens de vakantie  in m’n uppie te fietsen in Drenthe.

Veelzijdig
Overigens had ze ondertussen ook diverse andere zaken opgepakt, zoals  de betrokkenheid bij het uitvoeren van aangepaste vakantie van de PKN (Protestantse Kerk Nederland) in het Roosevelthuis in Doorn.

Dat doet ze al vijftien jaar. Liefst 33 jaar zette ze zich in voor de in 2019 opgeheven Wereldwinkel in Vaassen, waar ze wisselend het voorzitterschap vervulde, de publiciteit verzorgde , de inkoop voor haar rekening nam en winkeldiensten draaide.

Ze was taalcoach van  een Koerdisch Irakese  familie en maakte die wegwijs in de Nederlandse maatschappij. Daar ontstond een warme vriendschap uit.

Vier jaar gaf ze zich aan het Hospice. “Door de ziekte van mijn man moest ik daarmee stoppen. Dit werk geeft je zoveel. Ik voel zo af en toe de neiging om er weer in te stappen, maar moet na de hectische jaren weer even wat op adem komen.”

Haar advies: onderneem iets in een nieuwe gemeenschap. “Het is de kortste slag om je thuis te voelen.”