EpeVertelt Hennie

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat ze doen. Deze keer gingen we in gesprek met Hennie de Wilde. Zij is werkzaam op één van de woongroepen van woonzorglocatie ’De Speulbrink’ van Viattence in Vaassen. Hennie: “Het is zó divers, er is altijd wat te doen. Het is net een groot gezin waarin je van alles doet om de mensen een fijne dag te bezorgen.”

Hennie heeft altijd met veel plezier op haar kleinkinderen gepast. Op een gegeven moment zijn de kleinkinderen groot en kom je in een andere fase van je leven terecht. Dan ga je je tijd anders indelen. Ze kreeg van de buurvrouw een tip dat ze mensen zochten voor het ondersteunen van activiteiten bij De Speulbrink in Vaassen. Dat leek Hennie wel wat en zo is ze in 2006 begonnen met vrijwilligerswerk.

Woongroep
Inmiddels begeleid ze geen activiteiten meer en werkt Hennie al 6 jaar met veel plezier op één van de woongroepen. Hier wonen mensen met lichte dementie of lichamelijke beperkingen, die niet meer thuis kunnen wonen. Ze hebben daar hun eigen slaapkamer en één grote gezamenlijke woonkamer. Hier komt iedereen samen.

Hennie: “De meiden die er werken maken het ook echt leuk om er als vrijwilliger te zijn. Je hoort echt bij het team.”

“Meestal begin ik in de ochtend, ik werk van 9.00 tot 13.00 uur. Na de lunch ga ik weer naar huis. Dan zijn de verpleegkundigen iedereen aan het wakker maken en helpen met opstaan. Ik ben dan al in de woonkamer en help de mensen met ontbijt maken of ik ondersteun bij het eten. Het is gewoon fijn als er al iemand is als de bewoners binnenkomen. Een vriendelijk gezicht die je goedemorgen wenst”, zegt Hennie.

Je bent als vrijwilliger niets verplicht. Het kan dus heel wisselend zijn wat je doet, je hebt daar veel vrijheid in. De éne vrijwilliger vindt het fijn om samen met iemand de krant te lezen, de ander steekt graag de handen uit de mouwen.

Hennie: “Ik vind het fijn om de huishoudelijke klusjes te doen. Als het ontbijt opgeruimd is, pak ik het strijkgoed. Ik ga dan strijken in de woonkamer. Gewoon gezellig en huiselijk. En in de winter maak ik altijd een grote pan erwtensoep, heerlijk vinden ze dat! Het is zulk dankbaar werk, de mensen zijn echt blij met je.”

Gesprekjes
Het mooiste aan het werk vindt Hennie de gesprekken met de bewoners. “Het ontdekken wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Ja, dat zijn mooie gesprekken. Kleine momentjes van herinneren en de eigen beleving, die dan weer even naar boven komt. Het contact is niet vanzelfsprekend door de dementie van de mensen. Soms duurt het even voordat er een band opgebouwd is”, vertelt Hennie. “Als ik weer naar huis ga, denk ik: wat hebben we het weer gezellig gehad vandaag!”

Meld je aan!
Wil je graag iets betekenen voor een ander? Ook al heb je maar een uurtje in de week tijd, meld je aan! Het is zo fijn om iets te kunnen betekenen voor een ander. Het is heel dankbaar werk en er is genoeg te doen. Naast het werken op de woongroep zijn er ook andere mogelijkheden op De Speulbrink. Bijvoorbeeld bij de zanggroep, het koersballen of bij het sjoelen. Bel gerust naar Viattence voor meer informatie!”

Ben jij enthousiast na het lezen van dit verhaal? Je vindt meer informatie via www.epedoet.nl/vacatures

EpeVertelt Michel

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gaan we in gesprek met Michel Jansen. Hij coördineert de tuinwerkzaamheden bij Intraverte. ”Het is een prachtige plek, een oase van rust. Heerlijk om hier in een gemoedelijke sfeer samen te werken”, aldus Michel.

Via EpeDoet! is Michel vorig jaar in contact gekomen met Intraverte. Als coördinator coördineert hij alle binnen- en buitenklussen. Er worden tal van werkzaamheden gedaan. ”Denk aan het aanleggen van de tuin, maar ook onderhoud zoals: snoeien, maaien, wieden of planten. We gaan een kas neerzetten en hierin plantjes poten. In de wintermaanden doen we minder in de tuin en dan doe ik werkzaamheden in het gebouw en de schuren op het terrein”, vertelt Michel. Daarnaast zijn er kippen op het terrein, die we verzorgen en waarvoor we een ren gaan bouwen. Het terrein bevindt zich bij de voormalige La Chevalierschool op Landgoed Tongeren in Epe. Michel is hier twee ochtenden in de week van 9 tot 12 uur aanwezig voor de tuinwerkzaamheden.

“Er is ruimte voor mijn ideeën”
Michel heeft het erg naar zijn zin op deze plek. “Het is een plezierige omgeving en de mensen zijn erg hartelijk en fijn om mee samen te werken. Hier moet niks. We doen klussen als het kan. Dat geeft een gemoedelijke sfeer en dit geeft mij rust. We doen alles in overleg. Er is ruimte voor mijn ideeën. Het is fijn dat ik kan meedenken en gehoord wordt.”

Zoals gezegd zit het terrein bij de voormalige La Chevalierschool op landgoed Tongeren. Volgens Michel een prachtige plek en een oase van rust. “Ik kan dat goed gebruiken. Ik merk dat ik er ook rustig van wordt”, aldus Michel.

Volop plannen, help jij mee?
“We zijn bezig met de plannen voor de buitenruimte. Het zou leuk zijn als er een paar mensen bij komen. Dan hebben we een team om samen klussen te doen en aan de slag te gaan”, beëindigt Michel zijn verhaal.

Ben jij enthousiast na het lezen van dit verhaal? Intraverte is op zoek naar mensen die willen helpen met de tuinwerkzaamheden. Hou jij van natuur, tuinieren en samen klussen oppakken? Je vindt meer informatie via: www.epedoet.nl/vacatures

De innerlijke brandstof van Jan de Graaf

“Wat betekent werk eigenlijk voor jou?” De belangrijkste vraag van dit bijzondere afscheidsinterview wordt meteen op tafel gegooid. Jan de Graaf, tot voor kort werkzaam bij Koppel-Swoe, lacht. “Poeh. Tja…” Er volgt een monoloog die eindigt met een fraai antwoord op die vraag…

“Werk, hmm. Waar zal ik eens beginnen… Ik ben na de lagere school en de middelbare school best vaak geswitcht qua carrière. Mijn ouders hadden een boerderij in Emst. Daar moesten wij als kinderen natuurlijk ook helpen. Ook ben ik natuurlijk in militaire dienst gegaan. Halverwege die diensttijd werd mijn vader ziek. Daarom heb ik tien maanden gewerkt op de boerderij van mijn ouders. Vervolgens ben ik weer in dienst gegaan om de diensttijd af te maken.”

“Het eerste echte baantje waar ik geld mee verdiende, was in een vetsmelterij in Vaassen. Het afgepompte vet uit de verzamelde blikken en vaten was onder meer bestemd voor de make up-industrie.”

“Dit heb ik een jaartje gedaan. Toen ben ik toch maar gaan studeren. Ik doorliep de Sociale Academie in Arnhem. Ik volgde daar twee studies. Maatschappelijk Werk en Sociaal Cultureel Werk. Die studententijd was natuurlijk prachtig. Maar ik merkte bovenal dat dit studies waren die bij me pasten. In Tiel ging ik aan de slag als vrijwilliger bij het Jongeren Advies Centrum.”

SSCW

“Voor de militaire dienst heb ik eerst nog even gewerkt als computeroperator (een bedrijf in Wapenveld werkte toen met de eerste serie computers van Nederland), maar ik kwam erachter dat ik meer binding met welzijn en maatschappelijk werk had. Ik ben tijdens mijn studie bij de SSCW (Stichting Sociaal Cultureel Werk) in Epe terecht gekomen. Heel eerlijk? Ik ben daar toevallig binnen komen waaien en nooit meer weggegaan. Deze stichting was de voorganger van Koppel-Swoe.”

“De jaren dat ik hier werkte, waren zeer divers. Ik heb veel verschillende functies bekleed. Ik was algemeen medewerker, welzijnsmedewerker, straathoekwerker, coördinator van het jongerenwerk en coördinator van de welzijnstak van Koppel-Swoe. Mijn twee studies sloten wat dat aangaat perfect aan.”

“Waarom ik nooit uit deze gemeente ben weggegaan, zul je je misschien wel afvragen. Nou, ik vond het altijd heel leuk om te werken waar je woont. Ik woonde eerst jaren in de Molukse wijk in Vaassen en ben vervolgens naar Epe verhuisd. Ik werkte in dezelfde gemeente. Uiteindelijk kent iedereen je en maak je altijd wel een interessant praatje. Dat leggen van verbindingen past goed bij me. En het is volgens mij ook heel belangrijk geweest in mijn werk.”

‘Protestspandoeken worden overlegstructuren’

“Natuurlijk was dat werk aan het begin van mijn carrière anders dan toen ik anderhalf jaar geleden afscheid nam. Ooit, in de jaren zeventig, stond je als sociaal werker vaak op te boksen tegen de overheid. De laatste jaren van mijn werkzame leven ontstond er veel meer een situatie dat je het samen moest doen. De protestspandoeken van weleer zijn ingewisseld voor overlegstructuren. Niet meer tegen de gevestigde orde vechten, maar samenwerken mét de gevestigde orde. Dat is toch een hele vruchtbare ontwikkeling geweest voor ons werk. We waren geen vijanden van elkaar, we wilden hetzelfde bereiken. Het ging veel meer om het finetunen van de route hoe je daar samen dan moet komen. We zaten veel meer in overleg met alle partijen uit het sociaal domein. Er was aandacht voor elkaar. We luisterden, we namen elkaar serieus. Dat paste bij onze organisatie. Het woordje ‘koppel’ staat niet voor niets in de naam van mijn jarenlange werkgever.”

‘Proactieve aanpak geeft veel meer resultaat’

“Een mooie ontwikkeling waar de samenleving zeker veel aan gehad heeft, is het ontstaan van het gemeentelijke Multidisciplinair Team. Dat was een overlegstructuur van jongerenwerkers, politieagenten, ambtenaren, CJG en verslavingszorgmedewerkers bij elkaar zaten. Op deze manier wisten we veel beter wat er speelde in een wijk of waar jongeren problemen hadden. Je reageert niet meer op wat er fout is gegaan, je gaat juist naar een proactief aanpak. Dat heeft veel meer resultaat.”

“Ik ben niet gauw gefrustreerd. Ik heb daarom ook nooit een hekel gehad aan mijn werk bij Koppel-Swoe. Dat scheelt wel. Op zo’n manier gaat de tijd ook heel snel. Natuurlijk was er wel eens een maandagochtend dat ik vanwege een lang weekend wat moeilijk op gang kwam, maar ik stapte altijd vrolijk op de fiets om naar het werk te gaan. Tot aan de laatste dag. Mijn idee? Je moet je vooral niet gek laten maken.”

“Vooral de donderdag vond ik een prachtig. Dat was doorgaans een dag waarop er veel moest gebeuren. Je was dan lekker druk met van alles en nog wat. Maar je wist ook dat je een heel end op weg was naar het weekend. Hahaha…”

“Nu is het overigens wel zo dat er in die laatste tijd bij Koppel-Swoe op privégebied de nodige vrolijkheid ontbrak. Mijn vrouw werd ziek, we hebben als gezin een moeilijke tijd gekend. Daarom heb ik indertijd ook geen officieel afscheid genomen bij Koppel-Swoe. Mijn hoofd stond er niet naar.”

“Vorig jaar is Bertha helaas overleden. Heel tragisch, maar het ging niet meer. De afgelopen maanden ben ik mijn vrije tijd dus wat anders aan het invullen. Ik kijk eens een serie, ik lees eens een boek. Ik wandel af en toe en ik knutsel wat in huis. Ik ben ook aan een ander projectje begonnen. Mijn vrouw schilderde graag. Ik heb alle schilderijen die ze in haar leven gemaakt heeft, gefotografeerd. Ik wilde ze vastleggen voor onze kinderen. Zodat ze weten welke mooie schilderijen hun moeder gemaakt heeft.”

Levensles van Jan de Graaf

“Nu ik wat meer vrije tijd heb, zit ik ook nog wel eens op internet te surfen. Ik heb bijvoorbeeld ook een eigen Facebookpagina, waar ik af en toe nog wel eens op gluur. Onlangs kreeg ik daar een berichtje van iemand die ik ken vanuit het jongerenwerk. Na jaren meldde ze zich bij me en vertelde dat ze nog vaak aan me moest denken. Ik snapte niet goed waarom en vroeg haar naar de reden. Ze vertelde dat ik haar op een moeilijk moment in haar leven enkele adviezen had gegeven die ze ter harte had genomen. Ze gebruikte soms verslavende middelen, kwam in geldnood en had het moeilijk. Ik heb haar geprobeerd uit te leggen wat de risico’s van haar gebruik waren. Ze heeft er klaarblijkelijk iets mee gedaan en gebruikte mijn reactie nu als letterlijke levensles voor haar eigen kinderen. Dat klinkt allemaal best wel klein, misschien. Maar wat mij betreft is het vooral een prachtig voorbeeld wat je als jongerenwerker zoal kunt bereiken.”

“Dus om nog even op die eerste vraag terug te komen: werken is een prachtige manier van tijdverdrijf. Maar als je ervaart dat je als welzijnswerker of jongerenwerker iets bereikt hebt bij iemand, hoe klein ook, dan geeft dat steeds weer nieuwe innerlijke brandstof om door te gaan.”

Wim van ’t Einde genomineerd

Als er in de gemeente Epe, en met name in het dorp Vaassen, een bovenmodaal evenement moet worden georganiseerd wijzen de vingers al snel in één richting: in die van Wim van ’t Einde. Hij is de man van de ideeën die bovendien groepen vrijwilligers om hem heen enthousiasmeert en in hun kracht weet te zetten. Daarvan zijn vele voorbeelden voorradig.

Zit het in de genen?
“We hadden het thuis niet breed. Een groot, gastvrij gezin, waar iedereen aan tafel kon schuiven. Dan deden wij het met ietsje minder. Eerlijk gezegd zat ik in mijn jeugd ook hele avonden voor de buis, Op enig moment vroeg ik me af wat ik daar van op stak? Toen ben ik gaan studeren en heb mijn horizon verbreed. Daarbij heb ik de keuze gemaakt voor verbreding in combinatie met diepgang.”

Dorpskerk
Iedereen kent Wim van zijn grote bemoeienis met de Dorpskerk. Hij redigeerde het jongerenblad Visnet, was jeugdouderling, is kerkrentmeester maar vooral de man achter de vele renovaties zoals momenteel de realisering van een nieuw kerkelijk centrum. Hij heeft een vlotte pen waarmee hij niet alleen de Dorpskerk een dienst bewijst. Artikelen op diverse spraakmakende websites brengen hem in contact met grootheden in het bedrijfsleven.

Geschiedenis
Hij interesseert zich bovenmatig voor geschiedenis. Was de grote man achter een expositie van het Doorgeefluik Epe in het kader van de Tweede Wereldoorlog, werkt mee aan Ambt Epe en gaf handen en voeten aan bevrijdingsmagazines. Maar zijn interesses reiken ver. Hij liet Koppel-Swoe erin delen op het vlak van het welzijnswerk, is nauw betrokken bij een archeologisch project van de gemeente Epe.

Hij is duidelijk de man van het glas half vol, die geen uitdaging uit de weg gaat. Het bleek onder meer met een actie van Omroep Gelderland, waarbij dorpen de uitdaging kregen om iets te organiseren waar zoveel mogelijk mensen op af kwamen. Hij bedacht een gratis loterij voor kinderen, maakte bedrijven en particulieren warm voor het fourneren van een enorm prijzenpakket. “Tegen de 1.500 kinderen van basisscholen en in hun kielzog (groot)ouders meldden zich in De Rank. Ze gingen met tassen vol spullen naar huis Iemand die het moest tellen kreeg er de blaren van op zijn duim. Die zei te hopen dat nooit meer iemand zoiets zou uitdenken. We wonnen er 2.500 euro mee die is besteed aan het vervangen van het dak van de kerk. Wanneer je daarmee bemoeienis hebt kom je als het ware automatisch met de hele maatschappij in aanraking.” Momenteel houdt hij zich bezig met de ontstaansgeschiedenis van de Dorpskerk, die tot nu toe aan Brunhold wordt gelieerd en op circa het jaar 800 is ingeschat. Van ’t Einde komt op gerede gronden meer in de richting van Brunhilde en op (begin) zevende eeuw. De monnik Brunhold en de Dorpskerk lijken niet de geschikte combinatie.

Mindset
Zijn grootste kracht ligt op het terrein van de mindset: het loskoppelen van de faalangst bij mensen om iets nieuws aan te pakken. “Willen is kunnen”, komt hem vlot over de lippen. “Niets maakt me zo blij als het leveren van een bijdrage aan de ontwikkeling van iets of iemand. “Ik kan overigens ook best nee zeggen. Mijn inzet is gericht op de zin van dingen . Heel mooi als daar ook het etiket leuk op geplakt kan worden, maar dat hoeft niet samen te gaan. Wanneer echter de zin voor het doen van een inspanning ontbreekt dan begin ik er niet aan.”

Feestelijke uitreiking certificaten Werkleerlijn Zorg

Een tweede groep kandidaten van de Werkleerlijn Zorg mocht op 17 maart jl. hun certificaat in ontvangst nemen van wethouder Maarten Heere. De feestelijke bijeenkomst vond plaats in ’t Kulturhus EGW in Epe.

De Werkleerlijn is een initiatief van Werkleerbedrijf Lucrato, ROC Aventus en de Was & Strijkservice van Koppel-Swoe. De Was & Strijkservice is een locatie in Epe waar deelnemers met een afstand tot de arbeidsmarkt hun vaardigheden verder kunnen ontwikkelen. Het doel van de initiatiefnemers van de Werkleerlijn: ‘Kandidaten die graag willen en het ook laten zien, ondersteunen om stappen te zetten richting een betaalde baan in de zorg’.

Kandidaten
Vier deelnemers doorliepen succesvol de Werkleerlijn zorg. Alle ingrediënten waren aanwezig: gemotiveerde en leergierige kandidaten, goede begeleiding, passend onderwijs en natuurlijk goede zorgpartijen waar de deelnemers hun vervolgopleiding kunnen doen.

Deelnemer Lotte: ‘Het heeft even geduurd voordat ik mee kon doen aan de opleiding, maar ik ben ontzettend blij dat ik geslaagd ben. Sinds lange tijd heb ik weer eens een opleiding gevolgd met succes’.

Door stromen naar een betaalde baan
Met het certificaat kunnen de deelnemers aan de slag in een betaalde functie als zorg assistent, met als doel om uiteindelijk door te stromen naar een baan als Helpende in de zorg. WZU Veluwe en Viattence zijn de partijen die participeren om kandidaten door te laten stromen naar een betaalde (oriëntatie) baan. We zijn heel blij dat zij de deelnemers een warm welkom heten!

Deelnemer Nienke:’ Ik heb veel kunnen leren bij de opleiding en het was ook erg leuk om de opleiding te volgen’.

Samenwerking
Er staan weer nieuwe deelnemers te popelen om te beginnen. De initiatiefnemers kijken terug op een succesvolle tweede ronde en verheugen zich op de verdere samenwerking.

Samen eten in Huis van de Buurt Burgerenk

Enthousiaste vrijwilligers van de wijkvereniging Burgerenk en Koppel-Swoe organiseren op dinsdag 11 april weer een gezellig “Samen Eten”. Deze maand staat er een heerlijke oer-Hollandse pan snert op het menu.
Iedereen die het gezellig vindt om samen met anderen te eten is van harte welkom.

Vanaf 17.00 uur verwelkomen de gastvrouwen de gasten in het Huis van de Buurt Burgerenk aan de Klimtuin 46 in Epe. Deelname kost € 8,50 per persoon. Iedereen wordt voorzien van een kopje koffie of thee. Daarnaast betaalt men voor de gebruikte consumpties tijdens het eten. De bijdrage dient vooraf betaalt te worden aan de vrijwilligers van de kookgroep.

Mocht het vervoer een probleem zijn dan kan dat aangegeven worden bij de aanmelding. Er zal een vrijwilliger zijn om van en naar huis te brengen.

Voor informatie kan men terecht bij: Koppel-Swoe bereikbaar op nummer 0578-676767. Contactpersoon is Bilge Yeleser. Of via de e-mail: b.yeleser@koppelswoe.nl.

In verband met de inkoop van ingrediënten is het noodzakelijk dat men zich van tevoren aanmeldt. De aanmelding kan tot woensdag 5 april middels de opgavenlijst die op het prikbord in het wijkgebouw hangt of telefonisch op 06.29045888.

Overzicht Epe