Overzicht Epe

EpeVertelt! Bert van de Ven: “Kan aanraden om wat voor een ander te doen”

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Bert van de Ven (77 jaar). Hij schenkt al jaren koffie bij woonzorgcentrum De Boskamp in Epe. Voor Bert is dit een activiteit waar hij naar eigen zeggen veel contact heeft met de bewoners.

Bert is al 17 jaar actief bij De Boskamp. Hier schenkt hij om de week op zaterdagavond koffie. Hij doet dat samen met zijn vrouw. Bert zegt: “Het is mooi om te mogen doen, het geeft voldoening.” Eenmaal aangekomen bij De Boskamp vullen ze samen de kannen met koffie en thee en pakken ze kopjes en koekjes. Vervolgens gaan ze samen alle kamers van De Boskamp langs.

Echte aandacht geven
In al die jaren hebben ze samen een systeem ontwikkeld. Beiden bedienen een vaste kant van de gang. Aankloppen, bij binnenkomst een vriendelijk goedenavond wensen. “Wij hebben meer tijd dan de beroepskrachten. We hebben meer tijd om mensen echte aandacht geven en je merkt dat het mensen goed doet.” Er ontstaat een wisselwerking, je maakt een praatje en leert mensen kennen. Bert vertelt ons: “De verhalen van mensen geven ons energie, uiteraard kan dit niet met alle bewoners.”

Daarnaast helpt Bert mensen met praktische dingen als ze daarnaar vragen. De gordijnen dicht doen, een klok goed zetten of de tv aan doen voor mensen. Maar hier ligt wel de grens. Het echtpaar helpt bewoners niet uit bed. Bert zegt: “Even een praatje maken, een kopje koffie uitdelen en een grapje maken. Je gaat altijd blij weer weg en laat iemand blij achter. Je leert de mensen kennen en dat geeft voldoening.”

‘Je komt anders thuis dan je bent weggegaan’
Er is ook een groep mensen die in de gezamenlijke ruimte koffie drinkt. Zij hebben geluk want Bert en zijn vrouw komen hier zowel op de heen- als terug weg langs. “Die hebben dus, lekker twee kopjes koffie op de avond.” Wanneer ze dan iedereen, na ongeveer anderhalf uur, van koffie of thee hebben voorzien ruimen ze samen alles weer netjes op in de keuken. Daarna stappen ze samen op de fiets naar huis en delen ze verhalen over de avond. Bert: “Je gaat rijker naar huis. Je komt anders thuis dan je bent weg gegaan, de verhalen geven je voldoening.”

Band met mensen
Bert vertelt over de periode waarin de coronapandemie net begon. Het vrijwilligerswerk heeft even stil gelegen maar na een tijd konden Bert en zijn vrouw weer koffie schenken. “Het was even wennen. We vroegen ons af: is dit nog wel leuk om te doen? ” Doordat het vrijwilligerswerk had stil gelegen waren er nieuwe bewoners. Nieuwe mensen dus om te leren kennen. Ze besloten hierin te investeren. Het is weer leuk om te doen. “Als je de mensen weer kent ontstaat er een band. Dat maakt dit werk zo leuk om te doen.”

Over Bert
Bert is 53 jaar geleden vanuit Rotterdam naar Epe verhuisd, bewust richting de Veluwe voor de mooie natuur. Hij heeft jaren lang als horlogemaker gewerkt bij een juwelierszaak in Epe. Tijdens deze periode deed hij ook al vrijwilligerswerk. Via de kerk ging hij bij mensen op bezoek. Dit werk doet Bert nog altijd. Na zijn pensioen zijn de vrijwilligerswerkzaamheden voor De Boskamp hierbij gekomen. Hierbij ervaren Bert en zijn vrouw veel vrijheid. “Je kan zelf bepalen hoe vaak je dit werk wilt doen. Diensten ruilen is erg makkelijk als dat nodig is.”

‘Kan aanraden om wat voor een ander te doen’
Bert vertelt ons: “Het is mooi werk. Ik kan iedereen aanraden om op deze manier wat voor een ander te doen.” Als mensen twijfelen, kunnen ze het volgens Bert het beste gewoon eens proberen. Woonzorgcentrum De Boskamp is op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Wil jij daar ook aan de slag als vrijwilliger? Meer informatie is te verkrijgen via de website www.epedoet.nl

Steunouders gezocht in Epe!

Heb je tijd en ruimte om een gezin tijdelijk een handje te helpen? Koppel-Swoe zoekt vrijwilligers die steunouder willen worden.

Steunouders zijn vrijwilligers die één of twee dagdelen per week optrekken met een kind. Ze geven een kind, binnen hun eigen gezinsleven, een vertrouwde plek waar het welkom is en kind kan zijn. Daarmee krijgen ouders ruimte om op adem te komen.

Zoals bijvoorbeeld Nadine. Zij is 3 jaar. Haar moeder zorgt alleen voor haar. Zij heeft fysieke klachten en af en toe tijd voor zichzelf nodig. De zorg voor Nadine is voor haar soms pittig. Haar familie woont ver weg. Het zou heel fijn zijn als Nadine met een zekere regelmaat bij een steunouder kan zijn.

Nieuwsgierig geworden en zou je steunouder willen worden? Kijk op www.koppelswoe.nl/diensten/steunouder-gemeente-epe/ voor meer informatie en bel of mail ons als je vragen hebt! steunouder@koppelswoe.nl of 0578- 67 67 67.

Cadeaukaarten uitgereikt voor jonge mantelzorgers

Voor 101 jonge mantelzorgers in de gemeente Epe is dit jaar een mantelzorgwaardering aangevraagd. Gerrita Reumer, coördinator van Steunpunt Mantelzorg van Koppel-Swoe, heeft onlangs samen met wethouder Lia de Waard cadeaubonnen van The Read Shop Epe aan deze bijzondere groep jonge Epenaren uitgedeeld te geven.

Eén van hen was de 11-jarige Elin (zie foto). Ze zorgt al geruime voor haar jongere broertje en is erg blij met de cadeaukaart. “Hier ga ik iets leuks voor uitzoeken.” Naast de cadeaukaart van 20 euro, krijgt ze ook een feestelijk pakket en een bedankkaartje. Gerrita Reumer: “De gemeente Epe en Steunpunt Mantelzorg van Koppel-Swoe willen op deze manier laten blijken hoe speciaal deze groep kinderen en jongeren in onze gemeente is. Jonge mantelzorgers zoals Elin verdienen het om gezien te worden. Goed dat er aandacht en waardering is voor hen. Dat hebben ze verdiend.”

De feestelijke verrassingspakketjes worden persoonlijk bezorgd. Wethouder Lia de Waard is blij dat ze ook kan meehelpen met de bezorging. “De gemeente Epe vindt het belangrijk dat deze groep kinderen en jongeren waardering en aandacht krijgt.” Medewerkers, stagiaires en vrijwilligers van Koppel-Swoe hebben de wethouder en Gerrita Reumer geholpen met de bezorging van de pakketjes.

Jonge mantelzorgers helpen bij de zorg
Jonge mantelzorgers zijn kinderen en jongeren tot 24 jaar, die in aanraking komen met de zorg voor iemand. Dat kan gaan over een broertje, zusje, ouder of grootouder met een ziekte of beperking. Jonge mantelzorgers zijn zorgzame kinderen en helpen een handje bij de zorg voor iemand. Uit onderzoek blijkt dat ook in de gemeente Epe 1 op de 5 jongeren een jonge mantelzorger is, waarvan 40 procent niet beseft dat ze mantelzorger zijn omdat ze zijn opgegroeid met die zorg. Gerrita Reumer: “Het is belangrijk dat we in onze maatschappij oog blijven houden voor deze kinderen en jongeren. Voor een kind kan de bewuste of onbewuste zorg soms best pittig en intensief zijn. Zeker als je dat moet combineren met school, huiswerk, hobby’s en sociale contacten. Dat vergt soms best wat van ze. Binnen ons Steunpunt Mantelzorg staan we klaar voor volwassen én jonge mantelzorgers.”

Activiteiten
Behalve deze mantelzorgwaardering voor jonge mantelzorgers worden er regelmatig activiteiten georganiseerd voor deze doelgroep en is er ook individuele begeleiding mogelijk. Op de website www.koppelswoe.nl/jonge-mantelzorgers is meer informatie te vinden. Je kunt met al je  vragen over mantelzorg contact opnemen met Steunpunt Mantelzorg op telefoonnummer 0578-676767.

EpeVertelt! Tineke: “ik kan de beleidsmatige en praktische kant combineren”

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer schreef Tineke voor ons over haar inzet bij de Raad Sociaal Domein Epe en Ruilwinkel Shop4Nop.

Even voorstellen
Mijn Naam is Tineke Broer. Mijn hele werkzame leven heb ik mij bezig gehouden met het welzijn van mensen. Toen ik, na mijn opleiding als Z-verpleegkundige, aan het werk ging was dat bij jonge mensen met een verstandelijke beperking. Het begeleiden daarvan gaf mij, hoe moeilijk soms ook, veel voldoening.

Werkende leven
Na een periode van thuis zijn voor de kinderen, zo ging dat toen nog, heb ik de draad in de zorg weer opgepakt in de ouderenzorg. Met name de zorg voor dementerenden. Na jaren in praktische zin bezig te zijn geweest heb ik de stap naar een meer beleidsmatig baan gezet. Vanaf dat moment was ik, op de achtergrond, bezig om de kwaliteit van de zorg te verbeteren.

Pensioen, wat ga ik doen?
Duurzaamheid, kwaliteit, het beste overal uit willen halen, zijn dingen die al heel lang een belangrijke rol spelen bij het maken van mijn keuzes. Nadat ik met pensioen ging kwam ik weer voor bepaalde keuzes te staan. Wat ga ik doen?

Zowel de praktische kant, als de beleidsmatige kant van het werk spreekt mij nog steeds aan. Wat is het dan mooi dat ik beiden kan combineren. De beleidsmatige kant kan ik vorm geven als lid van de Raad Sociaal Domein. Onze raad adviseert burgemeester en wethouders op alle gebieden van zorg, hulp en begeleiding.

Om meer praktisch bezig te zijn heb ik me aangemeld bij shop4nop. Wat fijn dat ik mensen kan helpen om allerlei spullen te kunnen ruilen. Zo komen de thema’s duurzaamheid, kwaliteit en het sociaal bezig zijn weer tot zijn recht.

Ik hoop dat mijn bijdrage mensen, die beschikken over tijd en het gevoel dat zij iets willen bijdragen aan de samenleving, inspireert.

Ga jij ook als vrijwilliger aan de slag?
Ruilwinkel Shop4Nop in Epe is op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Wil jij ook in de Ruilwinkel aan de slag? Of wil je ontdekken wat jij als vrijwilliger kan doen? We gaan graag met je in gesprek! Meer informatie is te verkrijgen via www.epedoet.nl

Jo Postprijs voor Ruilwinkel Shop4Nop

De Jo Postprijs 2021 is door wethouder Jan Aalbers uitgereikt aan de vrijwilligers van Ruilwinkel Shop4Nop. In deze winkel krijgen kleding, boeken en spelletjes een tweede kans. Het komt neer op het ruilen van een product met gesloten beurs.

In de afgelopen twee jaar is de winkel aan de Oenerweg een schot in de roos gebleken. De wethouder wees er op dat ze een aantal elementen van vrijwilligheid in zich verenigt. Ze wordt gerund door vijftien mensen die het ruilproces begeleiden, kwaliteitscontrole doen en schoonmaakdiensten verrichten. Een aantal van hun overbrugt op deze manier de afstand tot de arbeidsmarkt. Er komen ook mensen binnen voor het sociaal contact. De klantenkring is heel divers. “Ze vervult een verbinden de rol. Hier heerst de kringloopgedachte. Bemand door vrijwilligers die niet worden betaald omdat ze onbetaalbaar zijn”, aldus Aalbers, die daarmee refereerde aan een tegel in de winkel waarop deze wijsheid in beeld wordt gebracht.

De winkel aan de Oenerweg 63 is op woensdag- en vrijdagochtend van 9.00 tot 12.00 uur geopend. Tegen Sinterklaas is ieder jaar een speelgoed ruilmiddag en de vrijwilligers zijn ook aanwezig op kleedjesmarkten.

Genomineerd
De prijs is genoemd naar Jo Post, die bij haar afscheid van een lange staat aan vrijwilligerswerk, als eresaluut naamgeefster werd. De Jo Postprijs is gelieerd aan de verkiezing van de Vrijwilliger van het Jaar. De acht kandidaten daarvoor mogen een nominatie doen voor een groep in de samenleving die zich onderscheidt. De Ruilwinkel werd genomineerd door Astrid Veldwijk.

De prijs bestaat uit een kunstwerk, dat jaarlijks beschikbaar wordt gesteld door wellnesscentrum De Veluwese Bron. Naast deze wisseltrofee verstrekt die ook een kleinere uitvoering als vaste prijs aan de winnaars. Koppel-Swoe voegt daar een fraai gestileerde oorkonde aan toe. Een kleine versie gaat naar alle vijftien vrijwilligers.

In verband met corona moest de overhandiging in een klein gezelschap plaats vinden. Miranda Radstake, één van de initiatiefneemsters, nam de prijzen in ontvangst van de wethouder.

 

Auteur: Dick van der Veen
Foto: Persburo Dick van der Veen

Gerard en Bas: eerwaardig naar elkaar

Je zult als ondernemer maar jarenlang gebouwd hebben aan je eigen bedrijf dat uiteindelijk letterlijk in vlammen opgaat. Dan zit je in zak en as. Je zult als Epenaar maar altijd hard gewerkt hebben en dan ineens getroffen worden door een herseninfarct en een periode lang niet veel kunnen. Ook dan geldt ineens dezelfde uitdrukking: in zak en as zitten. Toch komen de twee werelden van Bas (voorheen Mohamed geheten) Tahiri en van Gerard Dijkstra een paar jaar geleden op bijzondere wijze bij elkaar. Ze ondersteunen elkaar letterlijk en figuurlijk. Ze pakken de zak op en ruimen de as. Ze helpen elkaar. En kijk eens waar dit duo mede door hun beider niet aflatende hulp nu staan.

Gerard Dijkstra herinnert zich het eerste contact met Bas nog goed. “Ik was vrijwilliger bij het Formulierenteam van Koppel-Swoe en kreeg het verzoek of ik een inwoner van Epe kon helpen met zijn administratie.” Gerard wordt geconfronteerd met een zeer gemotiveerde ondernemer. Iemand die ooit gevlucht is uit Afghanistan, maar inmiddels op indrukwekkende wijze zijn leven in en rondom Epe opgebouwd heeft. Toch zijn er schulden. Er is geen geld om boodschappen te doen, er is geen geld om de maandelijkse huur te voldoen. Er zijn stapels ongeopende brieven. “Ik maakte kennis met iemand die eigenlijk niet meer wist wat hij met zijn leven aan moest.”

Bas vertelt dat hij in de korte tijd dat hij in Nederland woont een goedlopend autobedrijf opbouwt. “Ik woonde in Epe en ik huurde een pand in Kampen. Ik verdiende goed, ik dacht dat ik alles goed geregeld had.”

Brand

Dan is daar die allesverwoestende brand in mei 2018. Op het industrieterrein waar ook Bas’ bedrijf zit. “De brand begon in een pand ernaast, maar het ging allemaal zo snel, ook mijn garage met te verkopen tweedehandse auto’s was niet meer te redden. Alles was weg: 47 auto’s, de vele autobanden die ik in opslag had. Alles. Toch had ik eerst niet erg veel zorgen. Ik was toch verzekerd?” Die verzekering is er inderdaad. Maar Bas blijkt verzekerd te zijn tegen alles, behálve tegen brandschade. “Ik snapte niets van die formulieren. Ik wist niet meer wat ik moest doen.” In een periode van slechts enkele maanden, stort zijn wereld in. “Ik had niets meer. Ik heb wekenlang geleefd van enkel droog brood en pakken jus d’orange.”

Hij krijgt contact met Ria Steentjes, coördinator van Het Formulierenteam van Koppel-Swoe. Ze vraagt aan Gerard, één van de vrijwilligers aldaar, om contact met Bas op te nemen. Eerstgenoemde vertelt daarover. “Ik sprak hem vaak. Ik heb hem met veel plezier geholpen. Er is een band ontstaan. Mijn vrouw Annemieke en ik hebben twee kinderen, maar Bas hoort er sindsdien ook bij. Hij voelt oprecht als familie.”

Bas krijgt zijn leven mede door Gerards hulp weer op orde. Dan gebeurt er iets dat het contact tussen Gerard en Bas nog meer geïntensiveerd heeft. “Ik had al een tijdje niets van Gerard gehoord en belde hem op. Hij vertelde dat hij in het ziekenhuis lag. Hij had een herseninfarct gehad.” Al bij de eerste mogelijkheid, bezoekt Bas hem in het ziekenhuis. “Ik wilde er voor hem zijn, zoals hij er ook voor mij was geweest.”

Wanneer Gerard na een maandenlange revalidatie weer naar huis kan, blijkt dat er diverse klussen zijn die hij samen met zijn vrouw niet meer kan doen. “We hebben daarom vaak de hulp ingeroepen die Bas aanbood, aangenomen. Ik hoefde maar te bellen of hij stond voor ons klaar. Twee jaar geleden hebben we zelfs samen de kerstboom versierd.” Bas lacht: “Ik snapte niets van die kerstboom. In Afghanistan is die traditie niet bekend.”

Sindsdien zet Bas zich in als taxichauffeur, maar doet hij ook vele klussen in en om het huis, zo vertelt Gerard. “Zo moest onze carport ooit eens afgebroken worden. En toen onze zeilboot verkocht werd, was hij een van de hulpen om hem perfect schoon te maken. En soms zit hij hier alleen om te praten. Omdat we elkaar gemist hebben.”

Gerard op zijn beurt, helpt Bas nog altijd op zakelijk gebied. “Hij wilde maanden geleden heel graag weer als eigen ondernemer aan de slag. We hebben samen een ondernemersplan uitgewerkt dat hij gebruikt om zijn nieuwe bedrijf op te starten.” Geen autogarage dit keer, want daar is veel startkapitaal voor nodig. Bas is tegenwoordig marktkoopman. Wekelijks verkoopt hij op vier verschillende markten telefoonaccessoires. “Maar ik ga ooit zeker nog weer een autobedrijf starten. Sleutelen aan auto’s is mijn passie. Dat doe ik al sinds ik 11 ben. In Afghanistan had ik ook jarenlang een autogarage. Ik hoop dat ook in Nederland weer te kunnen doen. Ik vind het leuk om te doen en ben er ook goed in.”

Niet Jan maar Bas

Tot slot vertelt Bas nog even over de bijzondere achtergrond achter zijn zeer Hollandse naam. “Ik woon in Nederland, ik voel me Nederlander, ik heb een Nederlands paspoort. Ik heb natuurlijk nog contact met mijn familie in Afghanistan. Maar door alles wat daar gebeurd is, zal ik nooit meer veilig kunnen terugkeren naar mijn geboorteland. Ik wil mijn oorspronkelijke naam dus ook niet meer gebruiken. Die doet me te veel denken aan alle nare dingen die daar gebeurd zijn. Ik vertelde dit een tijd geleden aan Gerard en Annemieke. Ik zei dat ik een échte Hollandse naam wilde. Jan, ofzo.”

Gerard en zijn vrouw vinden die naam totaal niet bij hem passen. Bas is een veel beter alternatief, zo concludeert het echtpaar. Sindsdien is dit de mooie nieuwe naam voor deze 36-jarige enthousiaste Epenaar. Dat blijkt helemaal wanneer je gaat speuren op internet. Die zoektocht leert namelijk dat Bas(tiaan) een verkorte vorm is van het Griekse woord Sebastiaan dat ‘eerwaardig’ betekent. Eigenlijk zegt dat exact iets over de dankbaarheid van Gerard richting Bas. En vice versa natuurlijk.

Meer weten?

Zou je ook als vrijwilliger aan de slag willen gaan bij het Formulierenteam? Neem dan contact op met Ria Steentjes via 06-28 14 98 36 of r.steentjes@koppelswoe.nl. Wil je meer weten over vrijwilligerswerk in de gemeente Epe? Bel of mail dan Suzanne Tuinman, via s.tuinman@koppelswoe.nl of 06-52 11 31 40. Of bekijk www.koppelswoe.nl/vrijwilligers-koppel-swoe of www.epedoet.nl.

Welzijn op Recept-maatjes kunnen inmiddels niet meer zonder elkaar

Huisartsen zien best vaak mensen die door omstandigheden somber of andere klachten hebben, eenzaam zijn of weinig om handen hebben. Koppel-Swoe is daarom het initiatief Welzijn op Recept begonnen. Welzijnscoach Driesje Draaijer vertelt daarover. “We gaan met mensen in gesprek en komen er zo al snel achter wat iemand nodig zou hebben. Zo kwam ik ook bij dit stel terecht. Zij had gezondheidsklachten en hij had behoefte aan een praatje. Ik dacht dat de één de andere best kon helpen en heb hen aan elkaar gekoppeld.”

Zij kwakkelde vorig jaar met haar gezondheid, hij was erg eenzaam. Driesje Draaijer: “Ik heb haar dus gevraagd of ze het wellicht leuk vond om eens koffie te drinken met een alleenstaande man die het af en toe best wel eens moeilijk had. Ik heb hem op datzelfde moment gevraagd of hij niet eens samen wilde wandelen met een vrouw die achter de rollator liep vanwege haar broze gezondheid. In dit geval sloegen we twee vliegen in één klap.” Of eigenlijk drie. Want de liefde kwam ook al snel om de hoek kijken…

Die eerste afspraak, is inmiddels negen maanden geleden. Al snel bleek dat het stel veel gedeelde interesses had en oorspronkelijk ook nog in hetzelfde dorp opgroeide. Het hek was van de dam. Sindsdien is dit stel veel meer dan maatjes alleen. Ze wandelen met elkaar, ze praten met elkaar, ze knuffelen met elkaar. “We weten niet wat ons overkomt. Dit is ‘houden van’. We hadden nooit gedacht nog eens iemand te ontmoeten die dit gevoel bij ons losmaakte.”

Ze hoeven niet met naam en toenaam op deze site genoemd te worden. En in de spotlights of in de belangstelling staan: daar zijn ze ook wars van. “Het gaat niet om ons. Het gaat om onze liefde en ons geluk. Heel eerlijk? Die was er echt niet geweest als we Driesje van Welzijn op Recept niet hadden ontmoet.”

‘Ik wil alleen maar bij haar zijn’

Zij was al vele jaren alleenstaand. Zijn vrouw overleed in 2008. Samen reageren ze: “Dan verwacht je niet meer dat dit ooit nog eens kan gebeuren?” De tortelduiven op leeftijd (allebei 74) zijn inmiddels vrijwel onafscheidelijk. Zij: “We zien elkaar elke dag. Hij is een hele lieve man. Hij geeft me veel aandacht. We weten wat we aan elkaar hebben.” Terwijl zij dat over hem zegt, staan bij hem de tranen in de ogen. “Ik ben zo blij, zo blij. Ik wil alleen maar bij haar zijn.”

Ondanks alles, doet het stel ’t ook rustig aan. Ze hebben allebei nog hun eigen woning, hun eigen besognes. Maar die periodes zonder elkaar, worden steeds korter. Het gemis wordt alsmaar groter wanneer ‘die ander er niet is’.  En als ze dan wel bij elkaar zijn, voelen ze meer. Dan groeien er vlinders in buiken, dan bloeit de liefde weer op. Dan is eenzaamheid als sneeuw voor de zon verdwenen. “Dat is een zalig gevoel.”

 

‘De weken vliegen voorbij’

Toch laten ze elkaar ook vrij. De verdraagzaamheid is hoog. “We weten dat we allebei al wat ouder zijn. Dan kun je de ander niet meer veranderen. Dat hoeft ook niet. We hebben veel begrip voor elkaar. We zoeken samen naar oplossingen in plaats van dat we elkaar iets opleggen. Heel eerlijk? We genieten. De weken vliegen voorbij.”

Driesje Draaijer zit er bij en kijkt er naar. Ze straalt zichtbaar. “Dat hen dit is overkomen. Geweldig toch? Welzijn op Recept heeft daar toch een klein beetje aan meegeholpen. Dit is met recht een prachtig verhaal voor deze donkere dagen rondom kerst.”

Meer weten?
Vanaf 2022 gaat Koppel-Swoe ook in de dorpen Vaassen en Emst met Welzijn op Recept starten. Meer weten? Neem contact op met Driesje Draaijer via d.draaijer@koppelswoe.nl of bel 0578-67 67 67.

 

© 2026 Media Magneet